22-02-08

Iemand een lief op overschot?

Noppe, ik ben de wanhoop echt niet nabij. Maar toch zijn er mensen overtuigd dat ik het wel zou moeten zijn. Oke, ik pas dan niet in dat maatschappelijk algemeen aanvaard plaatje. (Een lief op je 18de, trouwen op 25, huis-tuin-boom op 28, eerste baby voor kaap van 30...) Maar wil dat zeggen dat ik iets mis? Waarschijnlijk wel. Maar als je niet weet wat je moet missen, kan je het dan missen?

Ik kreeg het advies dat het mij goed zou doen om een vriend te hebben en in een relatie te zitten. Dat een relatie een stabiliserende goede invloed op mij zou hebben etc... Dit advies kreeg ik in het kader van mijn zoektocht naar werk. Wat het één met het ander te maken heeft. Geen idee, da's psychologen voer.

Ik bevond mij in een staat van zinsverbijstering toen ik deze stelling hoorde. Wat maakte dat ik daar toen niet op gereageerd heb. Wat meestal het geval is als ik me in zo'n staat bevind. Dan treedt er een soort stroompanne op die mijn reactievermogen desactiveert. Achteraf komen dan de dingen die ik graag allemaal had willen zeggen. En hier zijn een paar van die zaken. In willekeurige volgorde:

Ondanks dat ik een redelijke happy single ben, is het niet uit vrije keus. Om onbegrijpelijke redenen moet ik huwbare mannen niet van mij afkloppen. (Helaas) En wie zegt dat het een goede invloed op me zou hebben? Het kan. Maar voor hetzelfde geld trek ik iemand aan die zo perfect normaal is en zich gestaag maar traag ontwikkelt tot een topfreak. Zo iemand van het overdreven jaloerse soort bijvoorbeeld. Ik kan ook niet driemaal met mijn hielen klikken en droomlief staat aan mijn deur. (Ik heb het wel geprobeerd om zeker te zijn.) Ze komen niet uit te lucht gevallen, dat gebeurt gewoon. 

Nu ik toch op zoek ben naar nieuw werk waarom ook niet ineens op zoek naar een vriend? Wat zou het dan gemakkelijk zijn moest een interimkantoor ook lieven in de aanbieding hebben! Wel vriendjes met optie op vast! Wat zou me dat dan moeite besparen. 

Ik heb twee jaar op het unief gezeten. Een prof sociologie verkondigde daar dat een universiteit vroeger één grote huwelijksmarkt was. Ouders stuurden hun dochters naar de universiteit om daar een goede partij aan de haak te slaan. Niet echt het geval voor mij. Twee jaar voor niets op het unief gezeten? Gelukkig niet.

Ach, voorlopig is mijn eerste prioriteit om een fijne nieuwe job te vinden. Zodat ik tenminste centjes verdien om aan het vriendje uit te geven! ;o)

18:23 Gepost door Ann in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: lief, vriendje |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.