20-05-08

Morgenstond.

Ik moest afgelopen nacht om 4u45 uit de veren. Dat is pijnlijk vroeg. Natuurlijk had ik niet geslapen uit schrik dat ik mij zou overslapen...Mijn wallen zijn daar de overduidelijke stille getuige van. Ik had het niet eens erg gevonden moest ik mij overslapen hebben.

De enige keer dat ik nog ooit zo vroeg op sta is enkel en alleen om een vliegtuig te nemen naar een vakantiebestemming. Het verbaasde me wel hoeveel mensen er op dat uur al op pad waren.

Omwille van de treinstaking vertrokken we dus belachelijk vroeg naar de kust. We hebben amper file gehad! Dus 't was toch de moeite om vroeg te vertrekken al wil ik dat niet met zoveel woorden toegeven.

We gingen op bedrijfsbezoek. Wij zijn in totaal amper 3 uur in dat bedrijf geweest...daarvoor heb ik dus 5 uur met mijn collega/baas gevangen gezeten in de auto. Awel dat vond ik niet de moeite...

Zeker niet omdat baas(=vrouw) ongelofelijk graag over haar eigen praat (=stoeft.) Als mensen met hun stoeferij indruk op mij proberen te maken dan zijn ze bij mij aan het verkeerde adres. Ik ben allergisch aan mensen die lopen te pronken met hun diploma en carrière! Zij kiest voor de carrière, de 70-uren week en ongetwijfeld bijhorend loonpakket. Awel ze mag het hebben. Ik kies voor het leven na het werk! 'T is natuurlijk maar waar je de prioriteiten legt en ik vrees dat die bij mij niet op het werk liggen!

20:49 Gepost door Ann in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Vreselijk, zo vroeg moeten opstaan als het dan uiteindelijk voor iets onozels blijkt te zijn...

En dan nog zo'n hoop stoeferij erbij...
Ik ben ook van het principe 'werken om te leven', ipv 'leven om te werken' dus ik begrijp je helemaal!

Gepost door: saartje | 21-05-08

Mijn moeder is een experte in het in slaap vallen in de auto. Misschien dat dat een oplossing zou geweest zijn: na een kwartiertje (fake) knikkebollen zal ze wel opgeven zeker?

Gepost door: Poola | 24-05-08

De commentaren zijn gesloten.