15-06-08

Piep

Mijn metekindje is geboren! Tien dagen te vroeg hield ze het voor bekeken in mama's buik. Tja veel valt daar ook niet te beleven, denk ik?

Ze weegt ongeveer 2.700 en is 48 cm groot. Of klein, afhankelijk van hoe je het bekijkt. Ik heb ze een 30 volle seconden vast gehad. En wat is ze fragiel en petieterig.

Ze heeft heel veel haar. Véél meer dan haar papa! ;o) Haar vingers en tenen zijn eigenlijk veel te lang voor haar lijfje. Ze zeggen dat ze op de papa lijkt. Ik vind dat ze op veel andere baby's lijkt...

De kersverse ouders stellen het wel. Op sommige vlakken lijken ze even hulpeloos als het baby'tje. Zo schattig, hoe ongerust ze zijn over hun boeleke. Begrijpelijk, het is allemaal zo nieuw!

Maar als je weet wat een varken broer vroeger was.  En nu dat hij zelf papa is, is het heel andere koek.

En ik, ik glim helemaal van trots! Oke, meter zijn, het is maar een titel...Maar ik ben toch blij om het te zijn! :o) Ik kan me niet voorstellen dat ik nog blijer zou zijn als moest het mijn eigen kindje zijn. 

Ook al wist ik natuurlijk dat boeleke er elk moment ging aankomen, het doet toch raar als je het nieuws hoort. Ik was op weg naar het werk toen mama belde met de melding: "ZE IS ER". Wonderwel zat ik van het verschieten niet in de gracht langs de weg. Maar ik kreeg het warm en koud tegelijk. Ik denk dat ik een kreet heb uitgeslaan die alleen honden konden horen!

Wat een hel was het om die dag op het werk door te komen. De fouten die ik gemaakt heb uit verstrooidheid waren niet te tellen. Mijn IQ was ineens gezakt met 50 punten. Ik kon niet snel genoeg naar mijn nichtje gaan kijken. Ik was op het einde van de dag op het randje van waanzin van puur ongeduld. Als mijn bazin geen bitchler was dan had ik een vrije dag ingelast... Maar ja daar waar wij ons hart hebben zitten daar heeft bitchler een dikke zware steen zitten. Dus heb ik niet eens de moeite gedaan om een dag vrij te vragen....

En toen...de eerste blik op boeleke! Ik vond het zo onwaarschijnlijk dat ze na negen maanden in de buik van haar mama eindelijk op de buik van haar mama lag.

De tweede naam van metekindje is mijn naam! Dat vind ik helemaal het einde! Dat geeft toch wel een speciaal gevoel als er iemand naar jou genoemd wordt ook al is het met de tweede naam. Het geeft een gevoel van verbondenheid met 't kleine prutske. 

Ik kan niet wachten om ze terug te zien en ze deze keer minstens voor een volle minuut vast te houden!

 

17:54 Gepost door Ann in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

de magische kracht van baby's: volgens mij is het een vreselijk onderschatte kracht... Ik verbaas me er steeds weer over wat zo'n boeleke met de binnenkant van een volwassen mens kan aanvangen... Ineens ben je helemaal mushy en sponzig...
Proficiat met je metekind! Geniet van iedere seconde dat je haar kan knuffelen!

Gepost door: saartje | 16-06-08

De commentaren zijn gesloten.