29-06-08

De O in opera.

Om de zoveel tijd zakken mama en ik op zaterdagavond af naar Luik. Dan gaan we op ons vaste adres eten en nadien naar de opera.

Om één of andere reden spreekt het bombastische en dramatische van een opera mij enorm aan. De opera van Luik is ook een heel mooi historisch gebouw, met van die rode fluwelen zetels, vergulde tierlantijntjes, een gigantische kroonluchter aan het plafond, engeltjes en wolkjes op het plafond geschilderd. Enfin, de hele mikmak die de grandeur van vroeger uitademt is aanwezig.

Plus een opera is één van de weinige plaatsen waar ik me nog één van de jongste van de hoop kan voelen. Want inderdaad het cliché is waar dat het genre een nogal ouder publiek aantrekt. Al moet ik toegeven dat ik het publiek door de jaren heen stukken heb zien verjongen.

Dat het er stijfjes aan toegaat is nog altijd een beetje waar vooral bij de oudere generatie. Maar de jongeren zitten daar ook gewoon in jeans en t-shirt. Een heel contrast met de oudere gekostumeerde medemens. Ik vind nu persoonlijk ook wel dat in zo een stijlvol interieur een stijlvolle outfit past.

Ook de decors spreken tot de verbeelding! Zo hadden ze in één van laatste opera's die ik gezien had, een gigantische  waterval verwerkt in het decor. Die decors zijn zo creatief en groots dat ik soms wel stiekem hoop dat er eens één van de attributen naar beneden dondert of zo. Helaas. Het enige wat er ooit misliep was toen een dirigent zo hevig tekeer ging dat zijn stok brak en het publiek in vloog. Niet echt mega spektakel maar op zijn minst gênant voor de man in kwestie.

Gisteren was het weer de moeite waard. Als de hoofdrolspelers alle registers opentrokken, vreesde ik even dat mijn brilglazen uit mijn montuur zouden knetteren zo'n hoge tonen produceerde ze. Indrukwekkend. Maar lang, het was een uitzonderlijke lange opera. Tweemaal anderhalf uur...

Gelukkig hadden we plaatsen op de hoek zodat ik mijn benen kon uitklappen. En eens de lichten uit dan vliegen mijn schoenen ook uit. Not done, maar 't is een kwestie van comfort. Natuurlijk is het altijd hopen dat mijn schoenen nog in de buurt zijn eens de lichten terug aan zijn. Gisteren had ik het probleem dat mijn voeten door de warmte en het lange zitten zo uit gezet waren dat ik ze niet meer terug aan kreeg. Uit pure noodzaak heb ik mijn iets te dure schoenen moeten opbouwen tot instappers en ben ik zo naar de auto geklefferd.

Ik heb dit weekend op zijn minst een gevarieerd weekend gehad. Vrijdagavond naar Sex and the City om vervolgens de avond nadien in de opera te zitten. Dat is popcultuur anno 2008 versus popcultuur anno 1500.

17:14 Gepost door Ann in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: spektakel |  Facebook |

Commentaren

Ik wil eigenlijk al een hele tijd eens naar de opera... zal er eens werk van moeten maken!!

Gepost door: saartje | 03-07-08

De commentaren zijn gesloten.