17-07-08

Horrorverhalen voor het slapen gaan.

Mama doet wat alle moeders doen met hun kinderen namelijk hun beschermen tegen het kwade in de wereld...Maar dat lukt niet altijd. Mama weet namelijk dat ik een helse schrik heb van inbrekers. (En van spinnen maar dat doet nu niet terzake.) 

Ik ben echt een bang mie als ik alleen thuis ben. Hoe het komt weet ik niet. We hebben gelukkig nog geen ongewenst bezoek gekregen. Maar toch, telkens als ik alleen thuis ben spits ik mijn oren en gaat mijn hart net iets sneller slaan bij elk vreemd geluid. En als je er op let dan hoor je ineens veel enge geluiden. 

Natuurlijk ben ik al helemaal niet te vinden voor horrorverhalen die zich in onze buurt afspelen en waar inbrekers de hoofdrolspelers zijn. Mama probeert te vermijden dat deze verhalen mij ter ore komen. Maar vandaag was er geen ontkomen aan. Er was een vriendin van haar op bezoek. Zij vond het nodig om de buurt af te gaan en te vertellen waar en wanneer er ingebroken werd. Ze wist zelfs te vertellen HOE er in gebroken werd. Ze wist zoveel details alsof ze er zelf bij was. Natuurlijk beginnen die verhalen een eigen leven te leiden en dan vooral in mijn hoofd.

Door die verhalen te horen kreeg ik ineens een flashback. Ik was op een avond alleen thuis en was in slaap gesukkeld. Op een gegeven moment schiet ik wakker en hoor ik beneden in de  keuken gerommel. Ik roep op mama maar kreeg geen reactie. Ik riep vervolgens 3 keer maar telkens met meer en meer decibels maar zonder reactie. Ik begon slap in mijn benen te worden en te beven van de schrik. Ik dacht: "Dit is het dan. Boeven zijn binnen en het is gedaan met mij."

Ik kon nog net de politie bellen. Een wonder dat ik met al mijn schrik die 3 nummertjes nog wist en zelfs in kon toetsen... Ik had ze net mijn verhaal gestameld dat er inbrekers in huis waren toen ik ineens mijn mama uit de keuken zag wandelen. Nietsvermoedend komt ze vragen waarom ik zo een lawaai aan het maken was...

Ik heb denk ik nog nooit zo hard tegen ons mama geschreeuwd had als toen. Met als excuus de ontlading van de spanning. Langs één kant was ik blij dat zij het was maar woest dat ze me niet had horen roepen. Als ik er toen in staat was en mama een beetje pech had dan had ik mijn eigen moeder neergeknuppeld en aan de politie overgeleverd omdat ik dacht dat ze een inbreker was.

En al deze heisa omdat ik haar niet had horen binnenkomen en zij mij niet had horen roepen...   

20:33 Gepost door Ann in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Dan zal ik hier dus niet vertellen over de inbraak in ons huis enkele jaren geleden...

Ik kan je wel vertellen over mijn grootste angst: spinnen. Zie ik er ééntje, dan lijkt het alsof al mijn zintuigen verscherpen. dan speur ik naar spinnen. denk ik dat ik ze hoor kruipen. En als er dan eentje veel te dicht komt, dan blokkeer ik helemaal.
Ik droom over spinnen, kan niet naar beelden van spinnen kijken. Dom of niet, dat laat ik in het midden. Maar eerlijk? Een dier met acht poten, daar klopt iets niet... Dat zijn gewoon te veel poten!

Gepost door: saartje | 18-07-08

De commentaren zijn gesloten.