29-07-08

De TrumANN show

Ik voel me net de hoofdrolspeelster in mijn eigen versie van de Truman Show. Iedere werkdag is zo voorspelbaar. Zo voorspelbaar saai. Elke dag lijkt op de dag ervoor en lijkt vrij zeker op de volgende dag. GAAAAP

Iedere morgen als ik naar het werk rijd, zie ik op exact hetzelfde uur, exact dezelfde plaats, exact dezelfde mensen. Iedere dag zie ik dezelfde 4 vrouwen hun ochtendwandeling maken. Iedere morgen zie ik aan hetzelfde huis een vrouw haar dorpel borstelen. Soms afgewisseld door de vensters die ze wast.

Eens op de parking aangekomen zie ik altijd dezelfde auto's op dezelfde parking staan. Waarom parkeren mensen zich iedere dag op "hun" parking? Zijn wij zo een gewoontedieren?

Iedere dag hetzelfde dat is zo saai als het klinkt. Ik heb me zelf voor genomen om wat aan zelfkastijding te doen en het zeker tot september uit te houden. En dat idee lijkt me even aangenaam als de combinatie van op een spijkerbed springen, mijn tanden laten plomberen zonder verdoving en nagels die over een bord kretsen.

Maar volgende week heb ik een time-out in gelast en heb ik tien heerlijke dagen verlof. Tien ganse dagen van intensief afkicken en routine doorbreken! Laat ze maar komen, ik ben er volledig klaar voor!

 

20:05 Gepost door Ann in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

oh, ik begrijp zo helemaal hoe je je voelt... ik had dit gevoel al vier maanden geleden, maar ik kon niet onder mijn contract van bepaalde duur onderuit...
Ik moet het nog volhouden tot eind september en de tijd ging nog nooit zo traag!
Nog eventjes, laat je niet doen... ik voel 't.. wij gaan nog grootse, en vooral veel minder saaie dingen doen! :-)

Gepost door: saartje | 30-07-08

Inderdaad wij gaan de wereld veroveren met ons journalistieke talent! ;o))

Gepost door: Ann | 30-07-08

De commentaren zijn gesloten.