27-10-08

Handje-in-handje

Boelie was hier voor een sleep-over. Terwijl zij naast me in haar reiswiegje lag te slapen en ja soms zelfs te snurken, lag ik ernaast wakker te wezen.

Ik vrees dat ik nooit een oog zal dicht doen als Boelie komt slapen. Toch zeker niet als ze nog maar zo een klein Boelieke is. Ik ben gewoon als de dood dat het kind iets zou krijgen in haar slaap of wiegendood...ik mag er niet aan denken! Ze heeft dan wel zo een Angel Care ding onder haar matrasje liggen dat al haar beweginkjes registreert en dat alarm gaat af als ze niet meer beweegt! Maar als ze al niet meer beweegt, is het dan al niet te laat? Enfin, ik heb er niet veel vertrouwen in.

Ik vertrouw alleen mijn gehoor. Als ik Boelie hoor ademen dan ben ik gerust. Maar om Boelie te horen ademen...wel daar hangt maar één voorwaarde aan vast en dat is zelf namelijk wakker blijven...

Om 5 uur was ze wakker en klaar voor haar "midnight snack". Dat is zo pijnlijk vroeg. Nadat ze haar flesje op gesutst had, mocht ze van mij mee in mijn grote bed kruipen. Daar lag ze dan naast me, zo lang en zo breed als ze is. Ineens voelde ik gefriemel aan mijn vingers. Boelie had mijn hand vast, enfin 2 van de 5 vingers. En zo hebben wij vervolgens geslapen: handje-in-handje. Vertederend lief he! Dan mocht mijn nachtrust eraan gegaan zijn, dit moment had ik ervoor over!

17:57 Gepost door Ann in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.