14-11-08

Het kan!

Ik moet iets bekenen maar durf het niet zo goed namelijk dat alles op het werk van een leien dakje verloopt. Ik durf het bijna niet te typen om te vermijden dat het ongeluk brengt of zo.

Ik heb al op zoveel werkplekken gezeten waarvan ik echt gruwelde. Op den duur had ik het idee van een fijne job gewoon naar dromenland verbannen. Ik dacht dat het een soort mythe was om werk te hebben dat je effectief graag deed. Dat het iets was "van horen zeggen" maar dat het niet werkelijk bestond...

En kijk nu! Het tij is gekeerd. Ik ga 's morgens met plezier werken. Ik heb collega's die me wekelijks op het hart drukken hoe fijn ze het vinden dat ik bij hun ben komen werken en die hopen dat ik er nog heel lang blijf! Nog nooit maar dan echt nog nooit heb ik dit meegemaakt! Maar ik vind het zo hartverwarmend dat die mensen dat zeggen tegen mij. Meestal hoor je het alleen maar als je iets fout doet.

Het valt zelfs zo goed mee dat ik er niet tegenop zie om na mijn werk nog naar Brussel te bollen. Of na de uren mijn werkmails thuis nakijk. Het is natuurlijk de sfeer die daar voor veel tussen zit. Iedereen helpt iedereen uit de brand en dan is het geen punt om zelf eens een tandje bij te steken indien nodig.

Dus ik hoop dat ik er voor een tijdje zoet ben en dat alles blijft zoals het nu is, niet meer niet minder.

 

17:34 Gepost door Ann in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

héél grappig: alles wat jij nu zegt, zou ook van toepassing kunnen zijn op mij en mijn nieuwe job... We hebben het dan toch goed getroffen, de communicatiemadammen! ;-)

Gepost door: saartje | 15-11-08

De commentaren zijn gesloten.