10-12-08

Té veel aandacht

Oh boy ik ben aan intensieve blog verwaarlozing aan het doen! Seffens speel ik mijn 1 à 2 trouwe bezoekers nog kwijt ook! Ondanks dat ik minder werk, heb ik raar maar waar ook minder tijd.

Maar ik heb des te meer tijd voor mijn Boelieke! Met de dag word ik meer en meer verzot op dat meisje. Vorige week is ze thuis geweest omdat ze owv ziekte niet naar de crèche mocht. En zonder te overdrijven, zat ze niet op mijn schoot dan zat ze op de schoot van haar oma. Ze werd geknuffeld dat het een lieve lust was... Ze mocht van mij in het grote bed slapen, gezellig met de tante handje-in-handje slapen.

En ja de dag dat ze terug naar de crèche ging was maandag aangebroken. Hartverscheurende taferelen! Huilen alsof het einde van de wereld nabij was. En niemand die haar oppakte. Toen ik haar ging halen in de crèche kreeg ik als meter op mijne donder dat ik haar te fel verwende toen ze thuis was!! En dat de begeleidsters daar nu problemen van ondervonden omdat Boelie zoveel moest huilen en zoveel aandacht nodig had.

Ik was verbouwereerd omdat ik effe een standje kreeg, ze gaven me precies het gevoel dat ik een slechte moeder was terwijl ik de meter maar ben. Achteraf werd ik er zelfs wat ambetant van. Er zijn zoveel kindjes die amper aandacht krijgen en dan zitten ze daar te reclameren dat Boelie te veel aandacht krijgt. Tja, ik ga ze niet laten huilen in haar bedje omdat ze in d'r in de crèche anders last van hebben...'t Is aan de mama en de papa om zich bezig te houden met een niet-verwende opvoeding. ;o)

Ik snap het natuurlijk wel dat het niet fijn is als een kindje de hele tijd overstuur aan het huilen is enzo maar toch voelde ik me niet goed bij die opmerking en het bijhorend gevoel dat ze me gaven. Terwijl zij net hetzelfde deden want ik kwam binnen in de crèche, Boelie huilde net en ze namen Boelie al onmiddellijk op... De pot en de ketel weet je wel...

13:21 Gepost door Ann in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.