25-01-09

Bloesems

Wat kijk ik er naar uit dat het terug lente is. Dat de dagen weer langer worden, de terrasjes buitengezet worden en de dikke kleren plaats maken voor de dunne kleren.

Vandaag kreeg ik al het eerste lentegevoel. Nogal vroeg op het jaar maar allee. De zon schijnt en de vogeltjes fluiten. Nog even en de bloesems hangen weer aan de bomen.

Wat bloesems betreft, heb ik ze al in een flesje zitten. Ik heb via een collega de weldaad van bloesems leren kennen. Zo ben ik nu met een bloesemkuur bezig. Deze kuur zou er wonderwel voor zorgen dat ik me rustiger voel en dat ik me beter kan afsluiten tegen negatieve invloeden van buitenaf. Ik heb de indruk dat het mij inderdaad rustiger maakt. En dat met 4 keer per dag 4 druppeltjes in een glas water te doen.

Is het larie en/of apekool? Geen idee. Zit het tussen mijn oren? Wie zal het zeggen. Als ik maar het gevoel heb dat het werkt niet? Ik vind het wel frapant dat die concentraten van bloesems zo een heilzame werking kunnen hebben...

'T klinkt allemaal wat goeroe-achtig en alternatief voor iemand zo rationeel als mij. Die voor alles een uitleg en een verklaring wenst. Ik ben nogal wantrouwig van nature als het erop aankomt. En zoals de meeste onderons heb ik misschien een té blindelings vertrouwen in de klassieke geneeskunde nl. de chemische pillen van bij de apotheek.

Ik vind het alvast het proberen waard om mij te laten overtuigen door die bloesempjes. Schaadt het niet dan baat het niet.

12:54 Gepost door Ann in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

15-01-09

Getest en goedgekeurd: Dove Extra Dry Skin

Door de droge lucht op het werk en door de samenstelling van mijn genen, heb ik snel last van een droge huid. Maar om één of andere redenen heb ik er nu meer last van dan anders.

Ik heb het gevoel dat mijn huid precies een maatje te klein is, trekt en te strak zit. Ik haat het (omwille van luiheid) om mij na mijn bad in te smeren met body lotion. Dat gevoel van kleren die plakken op mijn vel door de body lotion doet mij huiveren. Alsook dat permanent vettig gevoel dat de meeste body lotions nalaten.

Maar het is nu echt erg aan het worden. Nog even en ik kan houten plakken beginnen af te schuren met mijne rug. Zo woestijndroog, schuurpapierachtig voelt mijn velleke aan.

...En als de nood het hoogst is dan is de redding nabij. Ik zag op de tv reclame van Dove Extra Dry Skin. Het was nieuw. Reclame waar ze het woordje 'nieuw' vermelden dat werkt bij mij zoals een rode lap op een stier. Da's hebben hebben hebben.

Ik ben die bus gaan halen in het Kruidvat. Ik heb mij ingevet en ik ben content. Hij voldoet aan al mijn kwaliteitseisen: 't is niet vettig, 't trekt onmiddellijk in, 't ruikt lekker en mijn kleren blijven niet plakken aan mijn vel. O ja en 't hydrateert goed.

Ik hoop nu dat ik er de komende wasbeurten nu een gewoonte van maak om die lotion te gebruiken. En dat deze pot niet hetzelfde lot is beschoren als vrijwel al zijn voorgangers: een paar jaar na datum half leeg in de vuilbak eindigen en vervangen wordt door een andere pot waarop op dat moment 'nieuw' staat...

16:36 Gepost door Ann in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Roddelen

Ik doe het, jij doet het, hij/zij doen het, wij doen het allemaal...roddelen. Ik weet niet waarom we het doen maar ik weet wel dat het eens kan opluchten.

Zo ging ik vandaag met collega Suzanne op 'schoolreis' naar Brussel voor een opleiding. En gaandeweg ergens halverwege tussen Tienen en Brussel kwam mijn andere collega ter sprake waarmee ik mijn kantoortje deel. (Zie vorige post 'Hij is de man?')

Awel ik zat de ergernissen die hij bij mij oproept zo op te kroppen en mij er ongelukkig over te voelen dat ik echt nood had aan een intensieve roddelbeurt. Enfin, het was eerder een wederzijdse intercollegiale uitwisseling van informatie op de trein.

Je zou kunnen zeggen...wat laf om dat achter de rug van die collega allemaal te bekonkelfoezen. Dat is zeker waar. Maar roddelen kan ook nuttig zijn zoals deze morgen. Door het met Suzanne te bespreken, heb ik tips gekregen over hoe ik de situatie met mijn collega het best kan aanpakken. Door de mening van Suzanne kan ik sommige dingen ook beter plaatsen. Ik heb ook geleerd dat Suzanne en ik twee gelijk gestemde zielen zijn. Dus het is verantwoord roddelen dat ik gedaan heb! :o)

Ik denk dat het sowieso ook wat in de aard van de mensen ligt om zo nu en dan eens over andere teroddelen. Op zich vind ik er niets mis mee zolang dat de roddels maar op waar gebeurde feiten gebaseerd zijn.

16:22 Gepost door Ann in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-01-09

Hot chocolat

Het is een nieuwjaarstraditie dat mama jaarlijks één ganse kilo overheerlijke pralines krijgt van een kennis. Het zijn geen gewone pralines van Leonidas, Neuhaus of zelfs Godiva. Noppe ze zijn nog beter. Ze worden gemaakt door een chocolatier die nog al graag experimenteert met smaken.

Zo heeft hij pralines met zeezout, lavendel, kruiden, etc...Speciaal maar lekker. En om Forest Gump te citeren: Life is a box of chocolats, you never know what's inside. En inderdaad! Zo zat er een praline in de doos met een oranje vlammetje op...

Ik had beter kunnen weten... Toen ik het branderige gevoel voelde. 'T zweet brak me nog net niet uit. Maar dat vlammetje was dus...ja ja inderdaad een waarschuwing voor de pikantigheid. Maar wie verwacht er zich nu aan een gepeperde spicy praline? Ik weet nu beter.

Pff net die ene praline is me echt niet bevallen. Na brood, fuitsap en kauwgum krijg ik de smaak niet weg. Misschien moet ik net zoveel andere pralines opeten tot ik de smaak weggekregen heb?

20:22 Gepost door Ann in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Hij is de man?

Mijn werk. Ik zit er nog altijd even graag als toen ik hier een paar maanden geleden van start ging. Wat hier kan, kan niet op veel plaatsen. Het is hier vrijheid troef. Zolang dat het werk maar gedaan is op het einde van de week. Hier heerst een nogal zuiderse sfeer à la manana, manana. Maar ik zou ik niet zijn als ik geen minpunt ontdekt heb. Dat minpunt bevindt zich in mijn bureau en is mijn collega in eigen persoon.

Hij is een paar jaar jonger dan mij, heeft een unief diploma en 2 volle jaren werkervaring en dat is blijkbaar voldoende om alles te weten en alles beter te weten. Van de baas heeft hij niets dan slechts te melden. Tja hoeveel echte goede bazen ken je? Hij weet het natuurlijk ook beter dan de baas. Wat bij mij de vraag doet rijzen waarom hij niet voor de functie van baas gesolliciteerd heeft...

Maar het is het beste-stuurman-staat-aan-wal type. Alles beter weten maar als er over moet gaan tot actie dan zijn ze nergens te bespeuren. Grote ideeën maar als het punt bij de paal komt nada, niente, rien.

Ik heb toch net iets minder respect voor mensen die denken alle wijsheid in pacht te hebben. Die onbescheidenheid doet iets niet goed met me...

Als je openstaat voor de mening van andere dat wil niet zeggen dat je ermee akoord moet gaan maar je kan er wel hetgene uithalen om je eigen mening of visie bij te schroeven vind ik.

Hij wilt carrière maken en hij wil het snel. Maar ik denk dat zijn oogklepperij in combinatie van zijn beweterigheid toch een rem om zijn carrière zijn. Alsook zijn vuil nagels, zijn inwendige luide boeren, zijn af en toe zweetgeur en zijn buik die soms onder zijn pull komt kwabbelen. Ik denk ook geheel spontaan aan een olifantbeest in een glazenkast. Plus het feit dat hij absoluut niet weet tegen wie hij wat wél en niet mag zeggen...

Maar ach het zou maar saai zijn zeker moesten alle collega's zo perfect zijn als al de rest van mijn collega's...

14:35 Gepost door Ann in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

13-01-09

Ze waren met twee.

Ze waren gisteren met twee om mijn avond in een mum van tijd te vergallen en het bloed onder mijn nagels te kretsen. Kutty en Trutty, heb ik ze betiteld. Ik vind dat deze naam de lading zelfs nog niet volledig dekt.

Ken je dat type, apart stellen ze niets voor maar samen voelen ze zich sterk. 'T zijn meisjes van tegen de dertig maar dat wil niets zeggen. Leeftijd staat in dit geval niet garant voor matuur gedrag. In tegendeel. De scène die ze gisteren opvoerden had meer weg van een schouwspel dat zich op de speelplaats van een doorsnee kleuterschool afspeelt. Waar stoute kleutertjes pesten en brave kleutertjes gepest worden.

Ze hadden het op mij gemunt. Ik was een gemakkelijk doelwit omdat ik de activiteit waarop zij aanwezig waren, georganiseerd hadd. Ze trakteerde me ongevraagd op rotopmerkingen. Waarom heb je dit niet gedaan? Waarom heb je zus niet zo gedaan? Etc...

Het was niet alleen de toon waarop ze het zeiden. Maar het was de toon vooral in combinatie met hun franke teut die de kracht van hun woorden versterkten. Hun non-verbale communicatie en hun verbale communicatie waren mooi in harmonie.

Je moet echt geen gram mensenkennis hebben om op hun gezicht af te lezen dat er een Trutty en/of een Kutty achterschuilt. Dat zijn van die mensen die niet echt vriendelijkheid en toegankelijkheid uit stralen. Never judge a book by it's cover ...Maar Trutty en Kutty...zijn de uitzondering die de regel bevestigen.

En nee, 't is niet omdat ik de wind van voor heb gekregen dat ik mij nu zo uitlaat over hun. Ik beschik over getuigenissen en zelfs emails ter ondersteuning van mijn stelling.

Daar zat ik mij dan te voelen als die gepeste kleuter. Het ergste vanalles was dat hun opmerkingen nog kant nog wal raakte. Maar ik was gewoon ontdaan en geshockeerd dat ik het doelwit was van hun verbale aanvallen!

'T is waarschijnlijk om hun eigen onzekerheid te maskeren dat ze andere nog onzekerder willen doen voelen. Het zou hun gelukt zijn...Maar vriendin Maaike diende als mijn afweerschild en mijn verdedigingsmechanisme. Ze nam het blindelings voor me op terwijl ik verbijsterd toe keek.

Ik voelde me slecht omdat er zulke mensen rondlopen. Maar ik prijs me gelukkig dat die niet te veel in mijn naaste omgeving rondzwermen als aasgieren op zoek naar een prooi die ze kunnen verscheuren.

15:50 Gepost door Ann in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-01-09

Voornemens voor 2010

Die van 2009 ga ik niet meer halen. Ja, na 7 dagen nieuw jaar kan ik al tot deze conclusie komen. De bedoeling was/is de kerstkilo's kwijt spelen van 2005, 2006, 2007, 2008 o ja, ook die van 1999. Maar de etentjes en recepties staan nog in de agenda tot ten vroegste eind januari. Ik probeer wel zoveel mogelijk aan damage control te doen en de calorie-schade te beperken...

Een ander voornemen was/is: sparen. Maar ik had tot mijn zeer grote verrassing nog 12 volle verlofdagen. Had ik dat geweten dan had ik die opgenomen... waarschijnlijk had ik die wel op gekregen tegen juni. Zoals mijn centjes ben ik ook niet zuinig met vakantiedagen... 

Maar even terug naar de les. Aangezien ze mijn vakantiegeld al ooit hebben uitbetaald en ze het niet konden maken om mij zowel loon als vakantiegeld uit te keren voor dit jaar, vonden ze het nodig om de waarde van die 12 verlofdagen af te houden van mijn december loon... Auwtsch na kerstinkopen en solden en autoverzekering en groot onderhoud van auto en de gewone maandelijkse financiële aderlatingen etc...

Mijn voornemen voor dit jaar, dat ik wel hoop te verwezenlijken is de lotto winnen en/of win for life, of een lief mét geld vinden. Maar dat komt op de tweede plaats, niet het lief maar wél het lief-met-geld. Want ik heb toch liefst mijn eigen zuur gewonnen/verdiende centjes. Tja wie weet wat 2009 voor mij in het verschiet heeft? Ik zal het je gaande weg weten te vertellen.

17:56 Gepost door Ann in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |