22-02-09

Twee maten, twee gewichten

Mijn metekindje Boelie, is deze week op een haar na in het ziekenhuis beland. 'T arm schaap heeft een zwaar bronchitis op haar lijf gehaald. Na dagen van hoge koorts, een mama en een papa die compleet anti antibiotica zijn, was het niet meer om aan te zien en te horen.

Boelie ronkte nog erger dan een oude dieselmotor. Dus hup naar de spoeddienst met haar. Nu bleek dat de dokter haar tot tweemaal toe antibiotica had voorgeschreven maar dat mama en papa dat uit principe niet wilde geven. Oke, als het vermeden kan worden dan liever niet dan wel...

Maar nu was het resultaat dat ze een dubbele portie antibiotica konden geven en 3 keer per dag moesten aerosolen met cortisone om dat hummelke uit het ziekenhuis te houden. Het gaat er een week later wat beter mee maar nog niet denderend...

Morgen zouden ze terug op controle moeten gaan met Boelie. Maar haar mama gaat dat waarschijnlijk niet doen omdat ze vindt dat het toch wel beter gaat. Ik heb geen recht van spreken, ik heb geen kindjes. Maar ik probeer me in te beelden wat haar motief is om niet met haar kindje op controle te gaan...

Boelie lag ei zo na in het ziekenhuis met een zwaar bronchitis, bronchitis kunnen leiden tot longontstekingen, dus tot meer prul. Dan is het toch maar een heel klein moeite om de dokter even te laten controleren of alles oke is. Ze stopte op eigen houtje met antibiotica... Ik wil haar zeker niet bekritiseren maar vanuit mijn standpunt vind ik het raar. En het gaat tenslotte ook over mijn metekindje waar ik super bezorgd over ben. 'T idee alleen al moest er iets met haar gebeuren.

Wat ik ook bizar vind is, vorig weekend 'dumpte' ze Boelie hier toen ze op het toppunt van ziek-zijn was, koorts over de 39.5. En mama en papa gingen lekker verder met het afwerken van hun sociale agenda. Boelie bleef slapen. Haar papa had mij op het hart gedrukt dat als de koorts in de loop van de nacht bleef stijgen dat we naar het ziekenhuis moesten gaan. Hoe kan je als ouder je ding doen terwijl je kind hondsellendig bij de meter is? Ik heb ze enorm graag hier echt! Maar als ze ziek is dan vind ik dat mama en papa in de buurt moeten zijn en blijven.

Ik ben de eerste om commentaar te krijgen als ik Boelie een te groot stukje brood geef, niet goed vasthou of iets doe dat volgens hunne bijbel van Kind&Gezin niet correct is. Maar als de dokter hun op het hart drukt dat het echt wel van belang is dat ze antibiotica neemt en ze negeren het advies van een dokter. Dan vind ik dat er toch wel met twee maten en gewichten gewogen wordt.

11:06 Gepost door Ann in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.