01-04-09

Die kleine drama's.

Tiens, al sinds 24-02 niet meer geblogd... Wat gaat de tijd belachelijk snel.

Enfin, vandaag 1 april! Ik had vandaag het gevoel dat de hele dag een grap was. Een slechte grap weliswaar.

Ken je dat gevoel dat van het moment dat je 's morgens uw ogen opendoet, dat je wéét dat het geen goede dag zal worden. Awel 't was zover. Ik stond op met hoofdpijn, ik knalde en knotse overal tegen aan. Ik was bij M blijven slapen en stelde deze morgen vast dat mijn 'verse' kleren nog in de auto lagen en dat ik dus met mijn pijama 't straat op moest.

De douche was niet verkwikkend. Zelfs dat helpt niet op dagen zoals vandaag.

Ik HAD een subliem verjaardagscadeau voor M bedacht... Uitgerekend vandaag stel ik vast dat M. het al heeft. Dus begint zoektocht van nul af aan opnieuw. 

Op het werk, de ganse pot koffie (allee, een halve tas) over tafel uit gegoten. 

De intercollegiale relatie tussen mij en die andere collega escaleerde in de vorm van hoorns die neer gesmeten werden. Situatieschets; hij vraagt me iets te doen, ik doe het niet snel genoeg naar zijn normen. Hij doet het zelf, zegt me dat niet. Ik doe het ook, wij doen het dubbel. Hij reclameerde op mij dat ik te laat was met zijn bevel op te volgen, ik antwoord 'als ik zeg dat ik het doe dan doe ik het ook. En als jij het doet zeg het dan! Zo doen we het niet dubbel. *slaande hoorn* Einde gesprek. Resultaat: te veel adrenaline in systeem gedetecteerd. Zeer lange cooldownfase moeten inlassen...

Ik moest mijn Boelie gaan halen op de creche. Lichtpunt o lichtpunt, quality time met mijn opper-schattemie. Belt haar papa 5 minuten voor ik haar ging halen dat ik niet meer langs de creche moest passeren.

Mijne sjoe komt morgen niet naar activiteit van het werk. Boehoe. Positieve: moet ik me geen zorgen maken over uiterlijke verschijning. Au revoir quality time.

Positieve noot: ik heb zout chips ontdekt met 70% minder vet. Ook wel 70% minder smaak maar allee.

Mijn auto gaat ingeruild worden voor een jonger, nieuwer exemplaar. Daar gaat mijn eerste grote liefde van een auto. Maar broer gaat hem inrijden, omdat het op zijn kap gekocht wordt. Maar broer transformeert auto's in microbenhoudende fungi vuilkar. Heb in het weekend bananenschil in verre staat van ontbinding gevonden in zijn auto. Vettige nest!

Positieve aan vandaag is dat hij bijna voorbij is. En dat ik morgen opnieuw kan beginnen.

 

 

18:37 Gepost door Ann in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Wat een dag Wat een dag heee, pfff, was d emijne toch wel beter dan.

Gepost door: Danique | 01-04-09

tja, je hebt zo van die dagen hé :-(
Morgen kan dus alleen maar beter zijn zeker?!
Groetjes,

Gepost door: Ri@ | 01-04-09

Ooit heb ik het begin van je blog gelezen - welke de aanleiding was weet ik niet meer. Maar dit smaakt naar meer, 'k zal eens moeten herbeginnen van voor af aan :-)

Gepost door: It is I, .... | 01-04-09

De commentaren zijn gesloten.