29-04-09

Als Barack opstaat.

Als ik mijn ogen opendoe, bekijk ik eerst in een flits hoe ik eraan toe ben. Wat de nacht met mij gedaan heeft. Ik kom meestal vrij snel tot de vaststelling dat ik precies meer moe ben dan toen ik in mijn bed kroop. Ik bevind me 's morgens in de meest lamentabele toestand. Ik ben meestal zo een wrak en het duurt te lang eer ik opdreef geraak. Als ik al op dreef geraak.

Ik heb het gevoel dat mijn energiepeil zich altijd op een zuinig minimum bevindt. Ga ik vroeg of laat slapen, het maakt niet uit. Ik benijd de mensen (hoewel ik ze niet persoonlijk ken) die 's morgens uit hun bed veren en erin vliegen. Alsof hun hersenen van nature red bull aanmaken.

Ik had deze morgen de meest bizarre hersenkronkel. Ik werd wakker, na de wekker 5 keer laten snoozen. Awel en deze morgen vroeg  ik mij af en stelde ik me voor hoe het bij de Obama's zou zijn ten Witte Huize. Zou Barack zich 's morgens ook zo uit zijn bed slepen of zou hij uit zijn bed vliegen op de tonen van Changes van David Bowie? Of  zou hij, als hij wakker wordt en Michèle: 'vraagt zullen we opstaan?', zo Barack super enthousiast prediken: 'Yes, we can!', 'change is gonna come today!'

Allee dat is veruit de machtigste man van de planeet. Die moet toch tot over zijn oren in het werk zitten en amper slapen en als hij slaapt zou hij dan goed slapen met al die miserie in de wereld die hij nog moet oplossen...?

Ik vroeg het me gewoon maar af, hoe het is als Barack opstaat. Met een 'Yes, we can'-gevoel of met een 'Yes, we can???'-gevoel. Alleen zijn vier slaapkamermuren en Michele zullen het weten...

13:54 Gepost door Ann in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

01-04-09

Die kleine drama's.

Tiens, al sinds 24-02 niet meer geblogd... Wat gaat de tijd belachelijk snel.

Enfin, vandaag 1 april! Ik had vandaag het gevoel dat de hele dag een grap was. Een slechte grap weliswaar.

Ken je dat gevoel dat van het moment dat je 's morgens uw ogen opendoet, dat je wéét dat het geen goede dag zal worden. Awel 't was zover. Ik stond op met hoofdpijn, ik knalde en knotse overal tegen aan. Ik was bij M blijven slapen en stelde deze morgen vast dat mijn 'verse' kleren nog in de auto lagen en dat ik dus met mijn pijama 't straat op moest.

De douche was niet verkwikkend. Zelfs dat helpt niet op dagen zoals vandaag.

Ik HAD een subliem verjaardagscadeau voor M bedacht... Uitgerekend vandaag stel ik vast dat M. het al heeft. Dus begint zoektocht van nul af aan opnieuw. 

Op het werk, de ganse pot koffie (allee, een halve tas) over tafel uit gegoten. 

De intercollegiale relatie tussen mij en die andere collega escaleerde in de vorm van hoorns die neer gesmeten werden. Situatieschets; hij vraagt me iets te doen, ik doe het niet snel genoeg naar zijn normen. Hij doet het zelf, zegt me dat niet. Ik doe het ook, wij doen het dubbel. Hij reclameerde op mij dat ik te laat was met zijn bevel op te volgen, ik antwoord 'als ik zeg dat ik het doe dan doe ik het ook. En als jij het doet zeg het dan! Zo doen we het niet dubbel. *slaande hoorn* Einde gesprek. Resultaat: te veel adrenaline in systeem gedetecteerd. Zeer lange cooldownfase moeten inlassen...

Ik moest mijn Boelie gaan halen op de creche. Lichtpunt o lichtpunt, quality time met mijn opper-schattemie. Belt haar papa 5 minuten voor ik haar ging halen dat ik niet meer langs de creche moest passeren.

Mijne sjoe komt morgen niet naar activiteit van het werk. Boehoe. Positieve: moet ik me geen zorgen maken over uiterlijke verschijning. Au revoir quality time.

Positieve noot: ik heb zout chips ontdekt met 70% minder vet. Ook wel 70% minder smaak maar allee.

Mijn auto gaat ingeruild worden voor een jonger, nieuwer exemplaar. Daar gaat mijn eerste grote liefde van een auto. Maar broer gaat hem inrijden, omdat het op zijn kap gekocht wordt. Maar broer transformeert auto's in microbenhoudende fungi vuilkar. Heb in het weekend bananenschil in verre staat van ontbinding gevonden in zijn auto. Vettige nest!

Positieve aan vandaag is dat hij bijna voorbij is. En dat ik morgen opnieuw kan beginnen.

 

 

18:37 Gepost door Ann in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |