09-07-09

Centenvreter

Budgetbeheer, daar zou ik eens kaas van moeten eten. Jongens toch, heb ik 20 euro dan geef ik er 25 uit!

Triestig is het! Ik werk op 50 passen van het stadscentrum. Dat wil dus zeggen als ik mijn middagpauze 'buitenga' dan is het alle remmen los. (Binnenblijven is geen optie, geloof me, echt geen optie!) Ik kan zo precies niet door 't stad lopen zonder doel, zonder iets te kopen. Dat kan gaan van drinkbeker, tot zwempampers voor mijn nichtje, tot t-shirtjes en patéekes! Maar al die kleine beetjes zijn op het einde van de maand van die venijnige verborgen portemonnee-bankrekening leegvreters!

Nu dat ik verlof heb en dus niet naar 't stad ga tijdens middagpauzes, dacht ik en hoopte ik dat ik niet in verleiding kwam om te gaan shoppen, maar bloed (geld) kruipt waar het niet gaan kan. Nu was het een loopwagentje van in den Olifant voor mijn nichtje. Floep 80 euro weg. Terwijl ik mij gisteren nog had voorgenomen om niet 1 euro uit te geven. Tja, da's 80 keer gezondigd zeker?

Dat loopwagentje is wel een gigantisch succes! Mijn Boelie-metekindje heeft er de grootste lol mee! En ik heb ook compassie met het kind omdat mama en papa carrière boven alles verkiezen! Dit heeft een direct verband met de quality time met hun kind. Ik geef toe dat ik in dit geval compensatiedrang heb. En dat ik dat Boelieke wil geven wat ze thuis mist. Of liever wat ik denk dat ze thuis mist. Toppunt is, mama en papa hebben het geld (dankzij die carriere) maar niet de tijd. Ik heb de tijd maar niet het geld. Schoonzusje vroeg wel wat ze moest betalen aan dat loopwagentje. Maar kon ik het maken om dingen voor Boelie te kopen en dan aan haar mama te vragen om me dat geld terug te geven. Zou schoon zijn...

Gisteren heb ik een boek besteld via het internet. 35 euro voor een boek dat gewoon gratis in de bib ligt. En zo kan ik een heel boodschappenlijstje voorleggen van allemaal kleine bedraagjes hier en daar die op het einde van de maand oplopen.

Kom ik ermee weg dat ik de crisis op deze manier aanpak en de economie steun...?

Ik moet me bij een soort anonieme shopaholics aansluiten. En als dat nog niet bestaat dan moet dat dringend uitgevonden worden! Dringend! NU! Ik ben Ann en ik ben een shopaholic, voila het is eruit!

20:18 Gepost door Ann in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

De oplossing... Ga lenen en koop een huis dat je moet renoveren. Leen 'net genoeg', en dus 'net te weinig'. Et voilà, daar gaat de shopverslaving.
En dit is dus wel degelijk uit ervaring gezegd...

Gepost door: saartje | 11-07-09

De commentaren zijn gesloten.