13-07-09

Ik had het nooit mogen doen!

Ken je dat gevoel dat je uit pure goedheid iemand geld voorschiet? Dan ook nog aan zo iemand waarvan je wéét dat je het niet moet doen...omdat je moet gaan bedelen om je eigen geld terug te krijgen...

Awel ik heb nu meer dan 60 euro aan iemand voorgeschoten. Reeds 2 keer gevraagd of hij het wil terugbetalen en geen reactie.

Blijkbaar is niet iedereen zo neurotisch als mij! Zelfs als ik maar 50 cent van iemand leen, hangt dat op mij! Ik kan zelfs niet tegen het idee dat ik iemand geld verschuldigd ben en zal pas rusten als ik het heb terugbetaald. Ik leen zelf niet graag van iemand maar soms breekt nood wet. Ik kan het dus niet goed begrijpen waarom mensen die een bedrag 120 keer groter dan 50 cent niet onmiddellijk terugbetalen.

Moet je weten, en dat maakt eigenlijk niet veel uit maar toch, dat zijn loon maar liefst het dubbele is van het mijn. En in mijn verdediging wil dat zeggen dat ik dat geld meer nodig heb dan hij.

Hij wordt binnen een aantal weken papa. En ja, dan kan ik het helemaal niet maken om erachter te vragen...toch?

Het ergste is dat ik gewoon wist dat het zo zou lopen en het toch tegen beter weten  in niet moest doen. Stoem he. En ik ben dus zo'n stresskiek die zich daar echt druk over kan maken, nog het ergst van al. Ik zou momenteel van mijn verlof moeten genieten en mij niet druk maken over om het even wat...

Ik vind het zo gênant om seffens voor een derde keer naar mijn geld te vragen. Natuurlijk komt daar het hele dilemma bij kijken, hoeveel dagen laat ik tussen mijn bedelsessies. Eén kant zegt, geen enkele dag, zagen tot hij het uit pure miserie teruggeeft! Andere kant zegt, ach laat daar wat tijd tussen, dat komt wel in orde! De waarheid zal wel ergens in het midden liggen.

Uiteindelijk ben ik diegene met het probleem niet hij. Want ik zit mijn energie overbodig te verspillen om mij erin op te jagen niet hij! Maar toch, goede rekeningen maken goed vrienden...?

 

12:42 Gepost door Ann in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Echt de snelste manier om af te vallen

Ik heb het ontdekt! De snelste manier om af te vallen! Niet de meest correcte, wél de meest efficiënte!

Je eet (per ongeluk) veel te veel van iets waar je (niet dodelijk) allergisch voor bent. Geloof me, ik heb het in het weekend aan de hand gehad. Ik heb groen gezien en had het gevoel dat zelfs het eten van de dagen voordien mee kwam. (Smakelijk!) Hondsziek geweest. Gevolg: eten van een paar dagen uit uw systeem en komende dagen heeft je maag paar dagen nodig om te herstellen. En hup enkele kilo's lichter.

Bij mij werd deze boulemisch reactie spontaan veroorzaakt door... jawel...baby - poedergroeimelk. Amai! Baby's slurpen dat met de liter op. Ik drink daar een paar slokken van en sla groen uit van de misselijkheid. Nooit gedacht dat babyvoeding de maag van een volwassenmens zo zou kunnen begaaien...

Ik heb mijn lesje geleerd: blijf ten alle tijden van baby-eten af! Het is niet omdat het goed is voor die roze wolkjes dat het ook goed is voor 30-plussers.

Ik moet er wel aan toevoegen dat ik een lichte allergie heb van volle melk en alles waar room in zit. En wil die poedermelk nu niets anders zijn dan volle romige vette melk...

Een vriendin stelde me de vraag wat me bezielde om die bucht te drinken. Kunt ge het u voorstellen dat ik die bucht lekkerder vind (vond) dan gewone melk. Ik moet nu officieel echt niets meer van melk weten. Enkel magere melk voor over de cornflakes en that's it. En dat ook alleen maar omdat ik nog niets anders lekker en verdraagzaam gevonden heb om over cornflakes te kappen. Soya-melk, karnemelk, noem maar op been there, done that en never again.

Zo ken ik iemand die fruitsap over haar cornflakes giet...Maar ook ik heb mijn grenzen qua experimentele voeding!

12:22 Gepost door Ann in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

09-07-09

Centenvreter

Budgetbeheer, daar zou ik eens kaas van moeten eten. Jongens toch, heb ik 20 euro dan geef ik er 25 uit!

Triestig is het! Ik werk op 50 passen van het stadscentrum. Dat wil dus zeggen als ik mijn middagpauze 'buitenga' dan is het alle remmen los. (Binnenblijven is geen optie, geloof me, echt geen optie!) Ik kan zo precies niet door 't stad lopen zonder doel, zonder iets te kopen. Dat kan gaan van drinkbeker, tot zwempampers voor mijn nichtje, tot t-shirtjes en patéekes! Maar al die kleine beetjes zijn op het einde van de maand van die venijnige verborgen portemonnee-bankrekening leegvreters!

Nu dat ik verlof heb en dus niet naar 't stad ga tijdens middagpauzes, dacht ik en hoopte ik dat ik niet in verleiding kwam om te gaan shoppen, maar bloed (geld) kruipt waar het niet gaan kan. Nu was het een loopwagentje van in den Olifant voor mijn nichtje. Floep 80 euro weg. Terwijl ik mij gisteren nog had voorgenomen om niet 1 euro uit te geven. Tja, da's 80 keer gezondigd zeker?

Dat loopwagentje is wel een gigantisch succes! Mijn Boelie-metekindje heeft er de grootste lol mee! En ik heb ook compassie met het kind omdat mama en papa carrière boven alles verkiezen! Dit heeft een direct verband met de quality time met hun kind. Ik geef toe dat ik in dit geval compensatiedrang heb. En dat ik dat Boelieke wil geven wat ze thuis mist. Of liever wat ik denk dat ze thuis mist. Toppunt is, mama en papa hebben het geld (dankzij die carriere) maar niet de tijd. Ik heb de tijd maar niet het geld. Schoonzusje vroeg wel wat ze moest betalen aan dat loopwagentje. Maar kon ik het maken om dingen voor Boelie te kopen en dan aan haar mama te vragen om me dat geld terug te geven. Zou schoon zijn...

Gisteren heb ik een boek besteld via het internet. 35 euro voor een boek dat gewoon gratis in de bib ligt. En zo kan ik een heel boodschappenlijstje voorleggen van allemaal kleine bedraagjes hier en daar die op het einde van de maand oplopen.

Kom ik ermee weg dat ik de crisis op deze manier aanpak en de economie steun...?

Ik moet me bij een soort anonieme shopaholics aansluiten. En als dat nog niet bestaat dan moet dat dringend uitgevonden worden! Dringend! NU! Ik ben Ann en ik ben een shopaholic, voila het is eruit!

20:18 Gepost door Ann in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Rozengeur en kaarsenschijn

Ik heb paranormale contacten met hier boven. Ge weet wel, met die vrouw die ze God noemen! Mama en ik waren gisteren naar Tongeren afgezakt. We stonden de bloemstukken te bekijken in de Basiliek die er stonden nav de kroningsfeesten.

Ik hield het al rap voor bekeken. Ik begon konijnen-high te worden van bepaalde bloemen waarvan ik de geur niet verdraag en van de geur van wierook die ik al evenmin graag opsnuif. Ik ben stadslucht gewoon vandaar dat bloemkes-geur niet verdraag...? En ik begon me af te vragen waar de Standaard boekhandel zou liggen...

Naar het schijnt heeft Jacqueline Goossens nl. een nieuw boek uit... sinds 2007 en ik heb het  na 2 jaar ook al door. (Dit is niet New York, de iconen voorbij) En ik wou die boek hebben vandaar mijn nood aan de boekhandel.

Na een kaarske te laten branden, en alles bekeken te hebben konden we de tent verlaten en ja 'Alellujah' bij de buitengaan van godshuis doemde de standaard op af. Mijn telepathisch 'gebed' werd verhoord! Ik vond dat super bizar. Ik vraag me in een kerk af waar ne winkel ligt en bij het openen van de kerk deur zie ik er recht op uit. Ze hadden die boek niet, ik heb hem uiteindelijk nog via het net moeten bestellen en nu maar hopen dat ik hem heb voor we vertrekken.

Wij zijn ook naar het nieuwe Gallo-Romeins museum geweest in Tongern! Fameus de moeite!! Heel overzichtelijk duidelijk en vooral kort en bondige uitleg. En met deze genoeg cultuur voor de komende dagen...

20:03 Gepost door Ann in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-07-09

En het werd zomer...

Hoe typisch! Mijn vakantie is vandaag begonnen en het is gedaan met het schoon weer. Vroeger was dat precies ook altijd het geval. Tijdens de examens letterlijk en figuurlijk zweten. Met dat de examens gedaan waren, verdween de zon.

Maar geen nood. Ik heb 6 weken verlof en ik hoop gedurende die tijd toch nog wat zonne-energie op te doen.

Voor dat mijn vakantie begon, had ik ongeveer een triljoen voornemens wat ik zou gaan doen. Ik kreeg er net geen stress van. Nu ik goed en wel verlof heb, ben ik te vadsig om maar iets te ondernemen. Ik sta volledig ingesteld op mañana mañana!

Ik moet eerst wat bijgeslapen raken. Door die warme dagen heeft mijn slaap serieus moeten inboeten.

Ik ben even hittebestendig als een vanille-ijsje met slagroom. Goor eigenlijk, ik was met vriendin gaan solden shoppen. Ik ben naar huis moeten gaan omdat ik er uit zag alsof ik een marathon gelopen had. Of een douche gepakt met kleren nog aan.

Vervelend maar bovenal gênant. Iedereen zal de afgelopen dagen wel dat gevoel gehad hebben dat ze om 9 uur 's morgens al klaar waren om te douchen. En om 10u dat gevoel zo hard aan het haten zijn om telkens die kleren van uw lijf te trekken die zich vacüum hebben gezogen aan uw billen...

Ik vermoed dat mijn in-de-winter-aangelegde-speklaag er voor iets tussenzit dat ik het rapper zweet dan anders. Ofwel hardnekkig babyvet? Na 33 jaar...?

Ik heb de beste investering ooit gedaan: fitflops!! Oke, voor de prijs van die fitflops heb je in de Blokker 60 paar slippers. Maar sinds ik deze heb, zijn ze bijna vergroeid met mijn voeten. Ze hebben mij echter serieuze kopzorgen bezorgd. Letterlijk.

Ik ben redelijk groot he, (Ofwel hangen de lusters laag bij ons thuis...) Maar door jaren lange ervaring weet ik dat ik net onder die lusters kan doorlopen. Ik was alleen vergeten dat die fitflops ongeveer een zool hebben van 2 cm... Ik heb met andere woorden aan den lijve moeten ondervinden dat ik dus niet meer onder die luster door kon. Maar pijn dat dat deed om in volle galop, langs die scherpe punt af te schuren. Ik zie nog altijd roze olifantjes. Maar ik vergeef het mijn fitflops.

Voila, ik ga doen wat ik de komende 6 weken veel ga doen: luilakken!

14:39 Gepost door Ann in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |