08-02-09

Upperdare

'T rijmt perfect op Tupperware...Slechts enkele letters verschil, en daar stopt dan ook alle vergelijking. Misschien dat de echte Upperdare-fans wel een aantal Tupperware dozen nodig hebben om hun speeltjes in op de bergen...

'T was de tweede keer dat ik naar zo'n home party ging. En het was me een feestje. Steek een bende vrouwen bijeen met een aantal kinderen-niet-toegelaten-attributen, met of zonder batterijen en het is feest en lachen geblazen.

Het was ten huize van Annie te doen. Haar 2-jarige dochter zat letterlijk op de eerste rij, zich te vergapen aan die kleurrijke speeltjes. En speeltjes waren het! Alleen (nog) niet voor haar. Ze moest het eens weten wat het allemaal was. Eens de demonstratie begon was het linea recta naar bed voor haar.

Er zijn heel wat zaken door onze handen gegaan, voorzien van de nodige 'ooh's' en 'aaah's'. Afgewisseld door een sporadische 'ik wist niet dat dat ook bestond' en een aarzelend '...hoe gebruik je dit precies...?'

De demonstratrice liet een potje Spaanse Vlieg rondgaan. Ze was zelf niet tevreden over het effect... Annie dacht: eerst even zelf testen en dan zelf oordelen. In plaats van enkele druppels goot ze per ongeluk bijna de halve inhoud van het flesje naar binnen. Was ik blij dat ze er niets van voelde...Ik bleef namelijk bij haar overnachten en zou ongetwijfeld op mijn ongemak zitten indien die halve inhoud van dat flesje wél effect zou hebben.

De demonstratice had het helaas niet in zich om echt te verkopen en ons de spulletjes aan de vrouw te brengen. Ze had het de hele tijd over 'clitoortje' alsof ze een verhaaltje aan het vertellen was in de trant van 'Anneke en Janneke'. Enfin 't was op het kinderlijke af. En het feit dat ze vertelde dat ze alles op een blauwe zondagnamiddag had uitgeprobeerd met haar echtgenoot deed me eerder huiveren van de griezel. Enfin, het was eerder een madam voor een goede oude Tupperware demonstratie te geven. 

Toen was het moment om over te gaan tot aankopen. De ene dame bleef al net iets langer bij de demonstratrice dan de andere. Ik kan zeggen dat die vrouw mij niet gezien heeft. Punt één: geen lief om die dingen mee uit te testen, Geen idee wanneer dat ik eens met een lief zal afkomen en die crèmes hebben ook een vrij korte vervaldatum.. Punt 2: die eetbare massage-crèmes maakte me misselijk...zo kauwgum-mierzoet waren ze. Punt 3: da's allemaal duur eigenlijk... Punt 4: ik heb een te groot nonnen gehalte en ben véél te preuts van inborst om over te gaan tot aanschaf van die producten... 

Maar desondanks heb ik weer heel wat bijgeleerd in de wondere wereld van het volwassen-speelgoed. En je weet tenslotte nooit voor het goed is nietwaar?

13:50 Gepost door Ann in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

02-02-09

Liegenbeesten

Hou ze uit mijn buurt want ik vertoon hevige allergische reacties op ze: de liegenbeesten. Ik word dan rijpe tomatenrood, ik begin te beven en te zweten, krijg jeuk, net geen uitslag, hartkloppingen etc...

Gruwelijk vind ik ze. Ik heb het over een relatief klein, compact liegenbeest (+/- 1m65, +/- 80 kilo) maar desalniettemin berokkend hij grote schade. Ze zouden op liegenbeesten hun voorhoofd moeten tatoeëren: brengt de gezondheid ernstige schade toe.

Ik heb het over mijn collega. Hij zit altijd op te scheppen over het feit dat hij een universitair diploma heeft. En dat is voor hem blijkbaar de sleutel tot succes zonder meer. Zijn toegangsticket, zijn vrijgeleide naar de hoogste loonschalen ed. Het lijkt alsof alleen het bezit van zijn diploma voldoende hoop geeft op dé carrière. Want voor de rest steekt hij geen poot uit. Neen al zijn tijd wordt besteed aan de liegenbeesterij, zagen en klagen (pff ik ben moe, ik heb geen zin meer, ik wil niet, ik wil slapen), de baas afkraken, 't beter weten.  Maar een universitair diploma zorgt er niet voor dat je in staat bent om de waarheid juist te verkondigen, en feiten te reproduceren exact zoals ze verteld worden...

Een mens zou voor minder moe worden van al die leugentjes die hij verspreid. Hij zou binnenkort eigenlijk eens een database moeten aanlegggen van wat hij tegen wie zegt want ik kan me voorstellen dat zelfs de meest ontwikkelde liegenbeesten op den duur verward geraken in een leugennetwerk.

Maar ik ben groen. Omdat ik vandaag gehoord heb dat hij mij gebruikt heeft om zijn doel te bereiken door tegen de baas te gaan verkondigen dat ik te veel afloop tegen hem. Hij wil een bureau voor zich alleen omdat dat oogt beter... En euh neen, één: aflopen daar heb ik een blog voor en twee: waarom zou ik het liegenbeest voederen door er tout court tegen te praten in de wetenschap dat het in het beste geval verdraaid wordt en in het slechtste geval compleet uit context gerukt wordt. Zelfs als ik een moment van zwakte heb, dan krijg ik de kans niet om iets te zeggen omdat ik er geen speld tussen krijg en omdat om het even over welk onderwerp het gaat, hij het zo kan wringen dat het gesprek toch weer over hem gaat. Geen goede kant aan. Zwijgen is goud en ik houd van goud!

Maar ik heb back-up. Mijn andere trouwe, dierbare collega's gaan er voor zorgen dat ik ge-evacueerd word uit het hol van het liegenbeest. Als hij terugkomt uit loopbaan onderbreking zullen hij en ik van tafel en bureau gescheiden worden en zal ik een andere bureau krijgen. dan zal ik ontliegenbeest zijn.

Ondanks, dat alle andere collega's hun gewicht in goud waard zijn en het werk echt fijn is, vind ik het jammer dat er toch altijd zoiets moet zijn dat eeen domper op de werkvreugde zet...

17:27 Gepost door Ann in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-01-09

Bloesems

Wat kijk ik er naar uit dat het terug lente is. Dat de dagen weer langer worden, de terrasjes buitengezet worden en de dikke kleren plaats maken voor de dunne kleren.

Vandaag kreeg ik al het eerste lentegevoel. Nogal vroeg op het jaar maar allee. De zon schijnt en de vogeltjes fluiten. Nog even en de bloesems hangen weer aan de bomen.

Wat bloesems betreft, heb ik ze al in een flesje zitten. Ik heb via een collega de weldaad van bloesems leren kennen. Zo ben ik nu met een bloesemkuur bezig. Deze kuur zou er wonderwel voor zorgen dat ik me rustiger voel en dat ik me beter kan afsluiten tegen negatieve invloeden van buitenaf. Ik heb de indruk dat het mij inderdaad rustiger maakt. En dat met 4 keer per dag 4 druppeltjes in een glas water te doen.

Is het larie en/of apekool? Geen idee. Zit het tussen mijn oren? Wie zal het zeggen. Als ik maar het gevoel heb dat het werkt niet? Ik vind het wel frapant dat die concentraten van bloesems zo een heilzame werking kunnen hebben...

'T klinkt allemaal wat goeroe-achtig en alternatief voor iemand zo rationeel als mij. Die voor alles een uitleg en een verklaring wenst. Ik ben nogal wantrouwig van nature als het erop aankomt. En zoals de meeste onderons heb ik misschien een té blindelings vertrouwen in de klassieke geneeskunde nl. de chemische pillen van bij de apotheek.

Ik vind het alvast het proberen waard om mij te laten overtuigen door die bloesempjes. Schaadt het niet dan baat het niet.

12:54 Gepost door Ann in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

15-01-09

Getest en goedgekeurd: Dove Extra Dry Skin

Door de droge lucht op het werk en door de samenstelling van mijn genen, heb ik snel last van een droge huid. Maar om één of andere redenen heb ik er nu meer last van dan anders.

Ik heb het gevoel dat mijn huid precies een maatje te klein is, trekt en te strak zit. Ik haat het (omwille van luiheid) om mij na mijn bad in te smeren met body lotion. Dat gevoel van kleren die plakken op mijn vel door de body lotion doet mij huiveren. Alsook dat permanent vettig gevoel dat de meeste body lotions nalaten.

Maar het is nu echt erg aan het worden. Nog even en ik kan houten plakken beginnen af te schuren met mijne rug. Zo woestijndroog, schuurpapierachtig voelt mijn velleke aan.

...En als de nood het hoogst is dan is de redding nabij. Ik zag op de tv reclame van Dove Extra Dry Skin. Het was nieuw. Reclame waar ze het woordje 'nieuw' vermelden dat werkt bij mij zoals een rode lap op een stier. Da's hebben hebben hebben.

Ik ben die bus gaan halen in het Kruidvat. Ik heb mij ingevet en ik ben content. Hij voldoet aan al mijn kwaliteitseisen: 't is niet vettig, 't trekt onmiddellijk in, 't ruikt lekker en mijn kleren blijven niet plakken aan mijn vel. O ja en 't hydrateert goed.

Ik hoop nu dat ik er de komende wasbeurten nu een gewoonte van maak om die lotion te gebruiken. En dat deze pot niet hetzelfde lot is beschoren als vrijwel al zijn voorgangers: een paar jaar na datum half leeg in de vuilbak eindigen en vervangen wordt door een andere pot waarop op dat moment 'nieuw' staat...

16:36 Gepost door Ann in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Roddelen

Ik doe het, jij doet het, hij/zij doen het, wij doen het allemaal...roddelen. Ik weet niet waarom we het doen maar ik weet wel dat het eens kan opluchten.

Zo ging ik vandaag met collega Suzanne op 'schoolreis' naar Brussel voor een opleiding. En gaandeweg ergens halverwege tussen Tienen en Brussel kwam mijn andere collega ter sprake waarmee ik mijn kantoortje deel. (Zie vorige post 'Hij is de man?')

Awel ik zat de ergernissen die hij bij mij oproept zo op te kroppen en mij er ongelukkig over te voelen dat ik echt nood had aan een intensieve roddelbeurt. Enfin, het was eerder een wederzijdse intercollegiale uitwisseling van informatie op de trein.

Je zou kunnen zeggen...wat laf om dat achter de rug van die collega allemaal te bekonkelfoezen. Dat is zeker waar. Maar roddelen kan ook nuttig zijn zoals deze morgen. Door het met Suzanne te bespreken, heb ik tips gekregen over hoe ik de situatie met mijn collega het best kan aanpakken. Door de mening van Suzanne kan ik sommige dingen ook beter plaatsen. Ik heb ook geleerd dat Suzanne en ik twee gelijk gestemde zielen zijn. Dus het is verantwoord roddelen dat ik gedaan heb! :o)

Ik denk dat het sowieso ook wat in de aard van de mensen ligt om zo nu en dan eens over andere teroddelen. Op zich vind ik er niets mis mee zolang dat de roddels maar op waar gebeurde feiten gebaseerd zijn.

16:22 Gepost door Ann in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-01-09

Hot chocolat

Het is een nieuwjaarstraditie dat mama jaarlijks één ganse kilo overheerlijke pralines krijgt van een kennis. Het zijn geen gewone pralines van Leonidas, Neuhaus of zelfs Godiva. Noppe ze zijn nog beter. Ze worden gemaakt door een chocolatier die nog al graag experimenteert met smaken.

Zo heeft hij pralines met zeezout, lavendel, kruiden, etc...Speciaal maar lekker. En om Forest Gump te citeren: Life is a box of chocolats, you never know what's inside. En inderdaad! Zo zat er een praline in de doos met een oranje vlammetje op...

Ik had beter kunnen weten... Toen ik het branderige gevoel voelde. 'T zweet brak me nog net niet uit. Maar dat vlammetje was dus...ja ja inderdaad een waarschuwing voor de pikantigheid. Maar wie verwacht er zich nu aan een gepeperde spicy praline? Ik weet nu beter.

Pff net die ene praline is me echt niet bevallen. Na brood, fuitsap en kauwgum krijg ik de smaak niet weg. Misschien moet ik net zoveel andere pralines opeten tot ik de smaak weggekregen heb?

20:22 Gepost door Ann in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Hij is de man?

Mijn werk. Ik zit er nog altijd even graag als toen ik hier een paar maanden geleden van start ging. Wat hier kan, kan niet op veel plaatsen. Het is hier vrijheid troef. Zolang dat het werk maar gedaan is op het einde van de week. Hier heerst een nogal zuiderse sfeer à la manana, manana. Maar ik zou ik niet zijn als ik geen minpunt ontdekt heb. Dat minpunt bevindt zich in mijn bureau en is mijn collega in eigen persoon.

Hij is een paar jaar jonger dan mij, heeft een unief diploma en 2 volle jaren werkervaring en dat is blijkbaar voldoende om alles te weten en alles beter te weten. Van de baas heeft hij niets dan slechts te melden. Tja hoeveel echte goede bazen ken je? Hij weet het natuurlijk ook beter dan de baas. Wat bij mij de vraag doet rijzen waarom hij niet voor de functie van baas gesolliciteerd heeft...

Maar het is het beste-stuurman-staat-aan-wal type. Alles beter weten maar als er over moet gaan tot actie dan zijn ze nergens te bespeuren. Grote ideeën maar als het punt bij de paal komt nada, niente, rien.

Ik heb toch net iets minder respect voor mensen die denken alle wijsheid in pacht te hebben. Die onbescheidenheid doet iets niet goed met me...

Als je openstaat voor de mening van andere dat wil niet zeggen dat je ermee akoord moet gaan maar je kan er wel hetgene uithalen om je eigen mening of visie bij te schroeven vind ik.

Hij wilt carrière maken en hij wil het snel. Maar ik denk dat zijn oogklepperij in combinatie van zijn beweterigheid toch een rem om zijn carrière zijn. Alsook zijn vuil nagels, zijn inwendige luide boeren, zijn af en toe zweetgeur en zijn buik die soms onder zijn pull komt kwabbelen. Ik denk ook geheel spontaan aan een olifantbeest in een glazenkast. Plus het feit dat hij absoluut niet weet tegen wie hij wat wél en niet mag zeggen...

Maar ach het zou maar saai zijn zeker moesten alle collega's zo perfect zijn als al de rest van mijn collega's...

14:35 Gepost door Ann in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |