02-11-08

Nachtelijk avontuur

Mijn lief klein Boelietje is weer blijven slapen. Ik begin er aan te wennen dat ze naast me ligt en kan dus stilletjes aan ook meer op mijn gemak slapen als ze bij me is. Gelukkig maar. Want als ik niet slaap dan weet ik dat ik een aantal recuperatiedagen nodig heb.

Ik heb Boelie om half 5 's nachts naast me gelegd. Ik was eigenlijk van plan om ze onmiddellijk in mijn bed te installeren maar dat durfde ik omwille van eventuele rampscenario's niet.

Toen Boelie naast me lag, was ik over haar gezichtje aan het aaien. Ineens voelde ik dat er een traantje langs haar wang af rolde. Slik. Normaal als baby's wenen dan doen ze dat met de nodige decibels. Nu lag ze daar stilletjes te huilen!! De tranen schoten ook in mijn ogen. Ik vond dat zo zielig en vroeg me af waarom een klein Boelieke van 4 maanden in stilte zou kunnen huilen... Raar he. Gelukkig viel ze gauw in slaap. Afwisselend handje-in-handje of handje-in-mijn-gezicht.

Toen we een paar uur later wakker werden, had ze zich vanuit horizontale naar verticale positie weten te wringen. Met haar slaapzakje aan moet dat een heel manoeuvre zijn! En toen stond ik er ineens bij stil...wat als ik ze onmiddellijk bij mij in bed had genomen? Dan had ik misschien een paar keer moeten opstaan om haar op te rapen omdat ze zich misschien uit mijn bed gewurmd had...

11:46 Gepost door Ann in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

29-10-08

Niet te geloven.

Je hebt toch triestige mensen op de wereld. Ik kreeg een mailtje toegestuurd van iemand die langs mijn blog gepasseerd was. Mijn posts hadden blijkbaar een gevoelige snaar geraakt, hij/zij nam de moeite om zijn/haar gedacht te spuien. 

Die persoon mailde me dat het wel gemakkelijk moet zijn om de mensen de hele tijd te beledigen en te verwijten zoals ik op mijn posts doe...(???) En dat ik waarschijnlijk een zielige computer nerd ben met een bril die toevallig wat van computers af weet. Euh ja, ik heb een bril en neen ik weet niets van computers af. Tja, iedereen zijn gedacht en lang leve vrije meningsuiting.

Ik vroeg me wel af nav welke post op mijn blog die persoon de moeite heeft gedaan om mij zo'n mail te sturen. Maar in ieder geval heeft die persoon wel voor een onderwerp gezorgd! En moest die persoon nog eens langs waaien dan wil ik hem/haar met een tipje blij maken nl het is "jij benT" en niet "jij benD". Maar dit terzijde...

18:28 Gepost door Ann in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

27-10-08

The return of the Monchichi's

Wie kent deze aapjes niet? Ze hebben eind jaren '70 en in de jaren '80 ontgetwijfeld heel veel kinderen blij gemaakt. En nu zoveel jaar later zijn ze terug!

Ik las dit weekend in de krant dat er een winkel (Eigenwijs, Aldestraat) in Hasselt is die de Monchichi's terug in de winkelrekken gelegd heeft. Maar wat een subliem idee is dit!

Dat brengt echt kindersentiment in mij naar boven. Ik heb uren en uren met mijn Monchichi's gespeeld. Ik was er compleet zot van, mijn Monchichi en ik waren onafscheidelijk. Tot ik ze op een dag ontgroeid was en onze wegen scheiden... Ik weet niet meer of ze zich nog ergens op zolder bevinden of dat ik ze in een vlaag van opruimwoede met spullenhulp heb meegegeven...

Ik ben dus super blij dat ze terug opgedoken zijn! Ik moet er zeker eentje hebben voor Boelie, Ukje en misschien zelfs eentje voor mezelf! Ik was tijdens mijn middagpauze vliegensvlug naar die winkel gelopen. Maar ik had er niet bij stil gestaan dat maandag hun wekelijkse sluitingsdag was.

Ik kan niet wachten om ze in mijn bezit te hebben alsof het om het meest exclusieve hebbeding ter wereld gaat. 't Beetje kind in mij fleurt weer helemaal op! :o) 

18:17 Gepost door Ann in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Handje-in-handje

Boelie was hier voor een sleep-over. Terwijl zij naast me in haar reiswiegje lag te slapen en ja soms zelfs te snurken, lag ik ernaast wakker te wezen.

Ik vrees dat ik nooit een oog zal dicht doen als Boelie komt slapen. Toch zeker niet als ze nog maar zo een klein Boelieke is. Ik ben gewoon als de dood dat het kind iets zou krijgen in haar slaap of wiegendood...ik mag er niet aan denken! Ze heeft dan wel zo een Angel Care ding onder haar matrasje liggen dat al haar beweginkjes registreert en dat alarm gaat af als ze niet meer beweegt! Maar als ze al niet meer beweegt, is het dan al niet te laat? Enfin, ik heb er niet veel vertrouwen in.

Ik vertrouw alleen mijn gehoor. Als ik Boelie hoor ademen dan ben ik gerust. Maar om Boelie te horen ademen...wel daar hangt maar één voorwaarde aan vast en dat is zelf namelijk wakker blijven...

Om 5 uur was ze wakker en klaar voor haar "midnight snack". Dat is zo pijnlijk vroeg. Nadat ze haar flesje op gesutst had, mocht ze van mij mee in mijn grote bed kruipen. Daar lag ze dan naast me, zo lang en zo breed als ze is. Ineens voelde ik gefriemel aan mijn vingers. Boelie had mijn hand vast, enfin 2 van de 5 vingers. En zo hebben wij vervolgens geslapen: handje-in-handje. Vertederend lief he! Dan mocht mijn nachtrust eraan gegaan zijn, dit moment had ik ervoor over!

17:57 Gepost door Ann in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-10-08

De eerste dag.

Ik was deze morgen zo zenuwachtig om naar mijn nieuwe job te vertrekken. Alsof ik moest speechen voor 1000 mensen én mijn autorij-examen moest afleggen én mijn eindwerk moest verdedigen én op 3 kindjes tegelijk moest passen. Zo erg heb ik het nog nooit gehad. Maar de spits is afgebeten. Gelukkig.

De eerste indrukken zitten goed. Plus ik heb het gevoel dat ik het wel allemaal zal kunnen. Voor een negativo al een hele doorbraak! Mijn uren zitten goed, de afstand is oke en de taakinhoud daar heb ik eigenlijk voor gestudeerd back in the '90's. Probleem is dat ik het gevoel krijg dat de collega's denken dat ik een communicatie-talent heb. Niet dus... Heb zero-ervaring in de communicatie-sector. Oeps, heb ik op mijn CV en/of op mijn gesprek niet de juiste indruk gegeven? Zeker niet met opzet.

De collega's lijken me allesbehalve Bitchlers. Ik dank God hiervoor op mijn knietjes. Een tweede Bitchler zo mijn mentale gezondheid schade ernstige schade toebrengen. Ze lijken allemaal (alle 7) heel lief en behulpzaam. Ik ben de 2de jongste van de hoop. Wat zijn de kansen dat ik dat nog kan zeggen!

De drank is gratis! En niet alle de Spa. Jippie mijn Coke verslaving zal me hier niets kosten! Als dat geen extra legaal voordeel is! Donderdagmiddag begint mijn weekend al. 'T zal niet alle dagen rozengeur en maneschijn zijn maar ik neem het als het komt.

18:20 Gepost door Ann in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

16-10-08

Hallo Flair!

Vandaag is al de tweede keer dat ik een mailtje kreeg van een televisie zender nav een postje op mijn blog. Oke, ja mijn ego is gestreeld wetende dat medewerkers van de national television op mijn blog terechtkomen. Hoe dat ze tot bij mij geraken, geen flauw idee. Ik vermoed dat google daar voor iets tussen zit.

In de week was ik zelf iets aan het googlen en toen kwam ik geheel onverwacht en duidelijk tot mijn grote verrassing op mijn eigen blog terecht. De wegen van google zijn ondoorgrondelijk.

Maar even terug naar de clou van het verhaal. Het feit dat ik op 1 maand tijd tweemaal gemaild wordt met de mededeling dat ze personen zoeken om te getuigen op national television, vind ik super toevallig. Zou het mijn lot zijn om toch eens eindelijk mijn smoel op teevee te vertonen. Ik denk het niet. Ik heb niet bepaald behoefte om bewust op tv te komen. Ik vind het al verschrikkelijk om mezelf op foto te zien, laat staan op bewegend beeld met klank en alles erop en eraan. Neen, ik ben er nog niet klaar voor om op tv te komen. Ondanks mijn journalistieke aspiraties.

Ik wil daarentegen wel extreem graag in de boekjes komen! En niet als onderwerp maar als schrijfster over het onderwerp! Wanneer plukt de Flair mij eens van het internet? Ik lig blijkbaar (en voor de Flair gewillig) voor het oprapen dankzij google! :o) Moest die heuglijke dag aanbreken dat ik een mailtje in mijn mailbox zie in de aard van blablaba@flair.be dan moet ik al een temesta nemen om mijn geluk de baas te kunnen en om te vermijden dat ik zoals Roadrunner begin rond te rennen. 

Wie weet...op een dag! Een meisje kan en moet toch dromen he! 

15:20 Gepost door Ann in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Mijn verwachtingen tov haar.

Bij een nieuwe job hoort een nieuw opgefrist kapsel. Mijn haar moest trouwens dringend "gepimped" worden omdat er nektapijt-vorming was. En zo belandde ik deze middag in de kappersstoel. 

Alvorens mijn haar te wassen stelde ze me de vraag wat ik van mijn haar verwacht. Nou, daar had ik nog niet over nagedacht. Ik heb zoveel verwachtingen maar tov mijn haar had ik er geen. Of toch wel, bij nader inzien verwacht ik dat mijn haar er net zo uitziet als dat van Katie Holmes. Maar kan ik zulke hoge verwachtingen hebben ten opzichte van mijn fijn haar...? Noppe. 

Ik ga niet graag naar de kapper. Ten eerste vind ik het niet fijn afgezien van de heerlijke hoofdmassage tijdens de wasbeurt. Ik word ongeduldig van dat geprust aan mijn haar. Nu wil het "toeval" dat mijn kapper een ongelofelijk mooie hetero man is en telkens als hij iets vraagt, krijg ik zo een rood gezicht. En da's te gênant dan goed voor mij is op mijn leeftijd. Ten tweede kom ik er zelden of nooit buiten zoals ik het wil. Ik spreek geen kapperstaal en vaak ondervind ik dat zij een ander metrisch stelsel hanteren dan mij. Als ik zeg dat ik er een centimetertje af wil gegarandeerd dat het dan 2 tot 3 centimeter is. En andersom, goed bij knippen wil zeggen een millimeter eraf knippen. Het stomme is dat ik mijn bril altijd af moet doen zodat ik pas op het einde van de knipbeurt zie wat er gebeurd is...

Maar ik heb nu eenmaal een kort kapsel dat sowieso meer onderhoud vergt en ben verplicht om mij om de zoveel tijd naar de kapper te begeven om te vermijden dat ik rondloop als slons. Ik ben er gelukkig weer van verlost voor een goede 3-tal maanden.

14:59 Gepost door Ann in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |